Saat 4-un yarisidir.Yuxusuzluqla vuruşuram neçə saatdır. Bacara bilmirəm ki,bilmirəm.Bir Atalar məsəli yadıma düşdü.”Kasıbı aclıq basanda,bit də basar”. Düzdür indi məni nə aclıq basıb,nə də bit.Ancaq darıxmağın üstünə yuxusuzluq gələndə dəhştli bir şey alınır.Nə isə...

 Hər gün yuxudan duranda gün ərzində nə edəcəyimi düşünürəm.Daha doğrusu çoxdandı düşünmürəm.Çünki,ehtiyac olmur.Artiq monoton həyat keçirirəm.Səbirsizliklə rayonumuza,insanları,özü isti,söhbətləri,torpağı duzlu Kürdəmirə gedəcəyim günü... Ardını oxu>>