Balaca,köhnə daxmasında,qırıq çarpayısında uzanıb xırdaca gözlərini saralmış,köhnə tavana dikmişdi qoca.Elə diqqətlə baxırdı ki,elə bil tavanda bütün həyatını görürdü o.   Güzgü kimi...Ağ-qara kino lenti kimi... Bütün vücudu hərəkətdən dayanmışdı sanki qocanın.Təkcə gözləri baxırdı...Balaca güclə açılan gözlərindən süzülən yaş bir az rahatlaşdırdı onu. Bəlkə də, indi baxdığı o tozlu güzgünü,həyat güzgüsünü yuyurdu bu göz yaşları. Qoca ta əvvələ,uşaqlığına qayıtmışdı.Qayğılı,kədərli uşaqlığına. Ki ... Ardını oxu>>